Ponadto przejazd kultywatorem, wyposażonym w odpowiednie elementy robocze tj. lemiesze, dłuta, osłony boczne itd. może być wykonany, tuż po wschodach roślin i ich całkowitym wyrzędowieniu. Jest to o tyle istotne, gdyż pozwala to, na wczesne wykonanie mechanicznego zabiegu niszczenia rozwiniętych chwastów, poprzez podcinanie ich systemu korzeniowego, w przeciwieństwie do metody chemicznej, która w efekcie końcowym mogłaby utrudnić i spowolnić wegetację roślin lub mieć negatywny wpływ na wzrost w pierwszym, najważniejszym etapie ich rozwoju. Staranne wykonanie zabiegu pielenia, oddziałuje nie tylko na same rośliny ale i ma bezpośredni wpływ na glebę, poprawiając jej strukturę oraz aktywność biologiczną. Powoduje ona znaczne nagrzewanie się wierzchniej warstwy roli, co przekłada się na dynamiczny i zrównoważony wzrost roślin oraz przyczynia się w dużym stopniu do ograniczenia działania szkodników glebowych tj. drutowce, ślimaki itp.

Natomiast z punktu widzenia ochrony środowiska, a także ekonomiki prowadzenia uprawy, kultywacja międzyrzędzi zmniejsza ilość stosowanych środków ochrony roślin, a co za tym idzie, pozwala zaoszczędzić rolnikom pieniądze związane z zakupem drogich herbicydów, bądź pestycydów. Ponadto zabieg mechanicznej kultywacji, umożliwia jednoczesne wykonanie podsiewu nawozów mineralnych bezpośrednio do gleby, przyczyniając się do przyspieszenia stopnia mineralizacji azotu, zmniejszenia ilości jego wykorzystania, a także zredukowania ilości przejazdów roboczych na powierzchni pola. Wszystko to sprowadza się do zachowania prawidłowej struktury gleby, a ograniczenie stosowania oprysków i nawożenia mineralnego roślin, chroni wody gruntowe. Istotnym aspektem kultywacji międzyrzędowej jest także przeciwdziałanie negatywnym skutkom erozji glebowej, prowadzącej w dłuższej perspektywie czasu do spadku produkcji rolnej.